ساده که باشی . . .
آدم ها خیلی زود دوستت می شوند
و تو خیلی دیر می فهمی دشمنت بودند ...
ساده که باشی . . .
آدم ها با همۀ کمبودهایشان به غرورت حمله می کنند
و با همۀ غرورشان مچاله ات می کنند ...
ساده که باشی . . .
تو همیشه رو بازی می کنی
و آدم ها همیشه بازیگران ِ پشت پرده می مانند ...
ساده که باشی . . .
ادمها اوقات بیکاریشان را با سادگی ات پُر می کنند
و خود در لحظه های اندوه ، تنها می مانی ...
ساده که باشی . . .
سادگی ات را حماقت می خوانند
و کسی نمی فهمد که تو از فرط ِ " آدم بودن " ساده ای . . . !!!
با این وجود ...
سادگی وجدانم را آرام نگه می دارد،
و هنوز هم من سادگی را بیشتر از همه چیز دوست دارم ...
زییا بود.
1393/11/15 - 23:2