طبیبیم حکیمیم ز بغداد رسیدیم/بسی علتیان را ز غم باز خریدیم /سبلهای کهن را غم بی سر و بن را /ز رگ هاش و پی هاش به چنگاله کشیدیم /طبیبان فصیحیم که شاگرد مسیحیم /بسی مرده گرفتیم در او روح دمیدیم/بپرسید از آنها که دیدند نشانها /که تا شکر بگویند که ما از چه رهیدیم/ رسیدند طبیبان ز ره دور غریبان غریبانه نمودند/دواها که ندیدیم سر غصه بکوبیم، غم از خانه بروبیم/همه شاهد و خوبیم همه چون ماه عیدیم /طبیبان الهیم ز کس مزد نخواهیم/که ما پاک روانیم نه طماع و پلیدیم /مپندار که این نیز هلیله ست و بلیله ست/ که این شهره عقاقیر ز فردوس کشیدیم /حکیمان خبیریم که قاروره نگیریم/ که ما در تن رنجور چو اندیشه دویدیم/ دهان باز مکن هیچ که اغلب همه جغدند /دگر لاف مپران که ما باز پریدیم مولانا
منو که میبینید یکی از مریدای مولانام....یادش بخیر یک دورانی بود شب ها فقط با مولانا صبح میشد...یادش بخیر...
1392/03/18 - 17:6jedi ? khob hatman azash sher bzar , ma ham estefade konim
1392/03/18 - 20:6