نه تو می مانی و نه اندوه
و نه هیچیک از مردم این آبادی...
به حباب نگران لب یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت،
غصه هم می گذرد،
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...
لحظه ها عریانند.
به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.

9 امتیاز + / 0 امتیاز - 1392/09/12 - 17:12 Share on Google+
پیوست عکس:
280a8217a92c4ae7932a57a21874cd2a.jpg
280a8217a92c4ae7932a57a21874cd2a.jpg · 425x284px, 31KB