نکات پرستاری انواع زخم ها و روش های درمانی
رمیم زخمها در سه دستهی اصلی قرار میگیرد:
الف. ترمیم اولیه: در این نوع ترمیم زخم بهصورت اولیه بخیه میشود یا از گرفت پوستی یا فلپها برای بستن زخمها استفاده میگردد. ترمیماولیه در مورد زخمهایی که عفونی نیستند و بستن آنها مشکلات عملکرد عضویو ظاهری ایجاد نمیکند راهی مطلوب و سریع برای درمان زخمهاست. بسیاریاز زخمهای حاد ناشی از تروما یا سوختگی قابل ترمیم اولیه هستند و برخی اززخمهای مزمن را نیز میتوان با ترمیم اولیه درمان کرد. مثلاً یک زخم ناشیاز یک کارسینوم سلول سنگفرشی (SCC) را میتوان بعد از برداشتن بخیه کرد یا با گرفت یا فلپ پوشاند
ب. ترمیم ثانویه: دراین ترمیم به زخم اجازه میدهیم که بهتدریج گرانوله و با بافت جوانهایپوشیده شود و سپس فرصت اپیتلیالیزه شدن و در نهایت ترمیم خودبهخودی بهآن میدهیم. این ترمیم در مورد زخمهایی که امکان ترمیم اولیه در آنهاوجود ندارد یا زخمهای مشکوک یا عفونی صورت میگیرد
انواع زخم ها :
زخم قرمز (Red wound )
این زخمها دارای رنگ قرمز تا ارغوانی روشن هستند،
سطح آنها پوشیده از بافت جوانهای تمیز است و حاوی عروق خونی زیاد، لکوسیتها و عمدتاً ماکروفاژها و فیبروبلاستها هستند
تصمیمگیری برای درمان زخمهای قرمز بستگی به روند ترمیم و اهداف درمانی پزشک و بیمار دارد.
معمولاًبرای روند ترمیمی سریع و خوب فراهم کردن محیط مرطوب برای زخم کافی است.این محیط میتواند بهوسیلهی نرمال سالین یا رینگر لاکتات ایجاد شود.
یکی از راههای خوب درمانی استفاده از پانسمانهای مرطوب است. در این پانسمانها از چند لایه گاز خیس شده با محلول سالین یا رینگر لاکتات روی زخم (پس از شستوشو و تمیز کردن زخم) استفاده میشود.
روی این لایهها گاز خشک میگذاریم و سپس روی آن یک لایه گاز وازلین یا پوشش پلاستیکی تمیز میگذاریم و بانداژ میکنیم
روش دیگر خیس کردن مکرر زخم با سالین است که هم خاصیت شویندگی و تمیز نگه داشتن زخم و هم حفظ رطوبت محیط زخم را دارد.
استفاده از پانسمانهای آمادهی هیدروکولوئید یا هیدروژل که پانسمانهای هیدروفوب هستند، نیز بسیار مفید است.
این پانسمانها هر چند روز یک بار و گاهی روزانه تعویض میگردند تا زمانی که زخم کاملاً اپیتلیالیزه و ترمیم گردد.
معمولاًاین پانسمانها اجازهی تبادل گاز و هوا را از درون زخم میدهند و نسبت بهآب نفوذ ناپذیرند و بهعلت سطح نرم آنها برای زخمهای دردناک نیزمناسباند و همچنین از ورود تروما و آلودگی بهداخل زخم جلوگیری میکنند.
در زخمهای قرمز و بدون ترشح و همچنین در زخمهای سوختگی و محل دهندهی گرفت و زخمهای جراحی نیز این پانسمانها مناسباند
.درزخمهایی که روند ترمیم آنها کند است باید از روشهای فعالتر استفادهکرد، از جمله استفاده از فاکتورهای رشد، استفاده از پیوندهای پوستی یااکسیژن پرفشار.
