تقدیم به مولا علی (ع) به مناسبت روز پدر
دلم در دام عشقت پر بها شد// رها در لحظه ی بی انتها شد
تو بر بال ملائک می نشستی// طلوعت از ورای ابرها شد
چو مهتاب شبانه روی ظلمت// ظهورت از فراسوی دعا شد
حرارت از گلویت می تراوید// تراوت رونمای دشت ها شد
همان مهنامه ی ایمان تابان// همان من را,دلیل روشنا شد
ببین دنیا به دور از مهربانی//کنار تو شکوه لاله ها شد
چو آواز خوش عشق و رهایی// شهادت شاهد محراب ها شد
تو شاه آسمانها و زمینی// ابر مردی میان قصه ها شد
زمین غرق است در دام تعارض// بدون تو پر از بیداد ها شد
شبیه آرزوهای سحر بود//شمیم خاک های کربلا شد
هوای همنوایی در دلش بود// ولی زخمی به دست کینه ها شد
همان مرد از تبار پهلوانان// همان شیری رها در بیشه ها شد
محبت بال می زد روی دوشش// دو دستش تکیه گاه بینوا شد
طنین گام هایش رو به اندوه// طنین شادی مخروبه ها شد
تمام غصه ها در سینه اش بود// خروش سوزها در سینه ها شد
رهایی گام می زد رو به رویش// رهایی خوشه ای از غنچه ها شد
هوارش بر سر گرگ ستم بود// ولی عالم,رفیق گرگ ها شد!
چکاوک در وجودش می خروشید// شمیم پونه ها و قله ها شد
یکی از چاه ها همزاد دردش// همان چاهی که جای اشک ها شد
غرور مرد و مردی را بلد بود// اگر بی تاب مردی بیصدا شد
همین دنیای تبعیض و تجاوز//کنارش هم طراز دادها شد
عدالت موج می زد در نگاهش// خدایا آن عدالت را چه ها شد؟!
یکی از آسمان می گفت با من// عدالت دشنه بر جان خدا شد
نبردش با تتاول با چپاول// نفس هایش چو آه نینوا شد
تو شه بیت تحمل,رنگ دیبا// نوایت هر غزل در شعرها شد
نفس در سینه ات عطر شقایق// ببین همچون گلی بر سنگ ها شد
به فرقش تیغ ننگین حماقت// زمان در سوگ او مرز عزا شد
چنان در دام های تو گرفتار// خودم,آشفته از قلبم جدا شد
«ناصر مهرزاد»
