آريتمي سينوسي Sinus Arrhythmia
آريتمي سينوسي مشخص ميشود با پيدايش متناوب دوره هايي از ضربانات تند و كند‚ و ناشي از دشارژ نامنظم و متغير از گره SA ميباشد. اين حالت بيش از همه همراه با مراحل تنفسي ديده ميشود ( آريتمي سينوسي تنفسي ). دوره هاي ضربانات تند در اواخر دم ‚ و دوره هاي ضربانات كند در اواخر بازدم پيدا ميشود. اين حالت در اثر تحريك رفلكسي عصب واگ از طريق گيرنده هاي موجود در ريه بوجود مي آيد.
نشانه هاي تشخيصي :
موج ها از گره SA منشاء ميگيرند‚ پس موج هاي P طبيعي هستند. همچنين با وجود هدايت طبيعي‚ فاصله PR و QRS نرمال است اما دوره هاي متناوب افزايش و كاهش تدريجي فاصله P – P ديده ميشود.
آريتمي سينوسي در اثر اقدامات بالا برنده تونوس واگ نظير تجويز ديژيتال يا فشردن سينوس كاروتيد‚ تشديد ميشود و با اقدامات كاهش دهنده تونوس واگ نظير ورزش و آتروپين از بين ميرود.
اهميت باليني :
آريتمي سينوسي تنفسي پديده اي طبيعي و فيزيولوژي است و در افراد جوان واضح تر ميباشد و در كودكان ممكن است باعث بي نظمي قابل ملاحظه نبض شود .
