آلیس در سرزمین عجایب فوق العاده است از نظر این همه رویداد ها و کارهای غیرعادی و حرف های بامزه و حیوانات عجیب و غریب و از خودراضی و احمق و پر رو و گاهی هم خیلی عاقل و با مزه.
ذهن یک آدم چقدر می تواند عادت شکن باشد؟
آدم ها در طی تکامل یاد گرفتند برای اینکه آشفته نشوند برای همه چیز در ذهنشان روال و قاعده و قانون بسازند و تند و تند همه چیز را قضاوت و دسته بندی کنند طوری که دیگر انگار هر چیزی با این اطلاعات نخواند کودکانه و ابلهانه و احمقاته است و کم کم اصلا وجود ندارد.
به نظر من روح بچگی و کودکانه ی لطیفی که در ادبیات انگلیسی موج می زند، تجلی همان اهمیت و ارزش و توجهی است که در فرهنگشان به بچه ها می دهند آنها، کودک درونشان هنوز زنده و سرحال است دارد در سایه ی لطف این بالغ و والد مهربان و صبور، آن زیر ها هنوز ورجه وورجه میکند .
برخلاف فارسی خودمان بخصوص در گذشته.
حافظ و مولوی و خیام و سعدی خیلی هم فوق العاده بوده اند اما مطمئنم باز هم هیچ کدام نمی توانستند به زیبایی اگزوپری یا لوییس کارول اینطور معنی و سادگی و لطافت را در کنار هم بگنجانند
فهم آثار حافظ و مولوی واقعا مشکل است و اقلا باید یک پشتوانه ی قوی ادبیات و عرفان داشته باشی تا حداقل معنی واژه ها را بفهمی گرچه مفاهیم بزرگی را بیان کرده اند ولی فکر نکنم انگلیسی زبان هایی که هرگز اسم این آدما ها را هم نشنیده اند از ایرانیان وارث اینها ، بی فهم تر و بی معنی تر باشند.
بچه ها خیلی مهم هستند. محمد پیامبر در سخن زیبایی که الان یادم نیست می گوید فرزندانتان را گرامی بدارید. و این یعنی همان ارزش و ارج و توجهی که باید به بچه های کوچولویی که قدیمی ها به راحتی نادیده شان می گرفتند داد. فرهنگ خیلی مزخرفی بوده است که آدمها را به دو دسته ی بزرگتر و کوچکتر تقسیم کرده و دسته ی اول را هم اولویت می داده اند در همه چیز. مثل قبایل جاهلی که ریش سفیدها را فقط به سبب روز های اجبارا بیشتر زیست و به ناچار تجربه ی بیشتر محترم می دانستند و مقام و توجه می دادند بدون لزوما فهم و درک بهتر و بیشتر. به بچه می آموخته اند فقط کافی است سن و سال و نه فهم و درک و معلوماتت و مهارت هایت را زیاد کنی تا یک روزی تجلیل و تقدیس شوی.
و اینها به هیچ وجه به معنی لوس و احمق بارآوردن بچه ها نیست.
خیلی ساده است. فقط باید یاد بگیرد در عین اهمیت و هم ارزی با همه ی دیگر انسان ها از جمله همه ی بزرگسالان، نوازش الکی و زیادی دریافت نخواهد کرد حتی از پدر و مادری که عاشقانه این کار را دوست دارند ولی برای پروراندن فرزندشان برای زندگی در جامعه باید خود را نادیده بگیرند.

امروز بیرون یک همه چیز فروشی کتاب هایی رو دیدم که همه روح و جان منن
یک حس وصف نشدنی پیدا کردم
کتاب های دوران بچگیم که جایزه و کادوی تولد و همه نوع هدیه و تشویق بودند از مامان بابای عزیزم
نمی دونم چه طور یهو گم شدن
حتی اسباب بازیم هم بودند آخه وقتی حتی خوندن بلد نبودم هم کتاب کادو می گرفتم (به هر حال قیمتش هم خوب بود!)
ولی ایشالا کم کم همه شونو دوباره جمع میکنم
یکی از اینا:

معرفی کتاب «هنر درمان»
مخاطبان هنر درمان، که از تازه ترین نوشته های یالوم و چکیده ی تجربه بالینی منحصر به فردش در زمینه ی روان درمانی اگزیستانسیال و گروه درمانی است، روان درمانگران نسل جدید و نیز بیمارانشان هستند. پس مخاطبان عادی و متخصص را با هم فرا می خواند؛ قصه نمی گوید که سرگرمتان کند؛ درس زندگی، درمانگری و ارتباط می دهد، ولی با کلامی چنان جذاب که در غیرروان درمانگران و غیر بیماران هم وسوسه ی قدم نهادی به دنیای بیمار-درمانگر را پدید می آورد. کتاب، حاصل دانش عمیق، سال ها کار بالینی، استعداد، ذکاوت و طنازی نویسنده ی آن است.

همانطور که در کتاب خواهید خواند، عشق وسواس گونه یالوم به روان درمانی موجب شده رویکرد های درمانی متنوعی را تجربه کند؛ از مکاتب مختلف روانشناسی خوشه بچیند، بی آنکه به دام تعصب خشک بیفتد؛ با صراحت تمام خود و دیگران را نقد کند؛ بارها به شیوه های گوناگون درمان شود؛ همه و همه تنها به این دلیل که به بصیرتی هیجانی در درک انسان نایل آید و برای هر بیماری درمان خاص او را ابداع کند.
دانش بشری تا کنون با پدیده ای پیچیده تر از هزار توی مغز و ذهن و روان آدمی روبرو نشده است. برقراری ارتباط با این دستگاه پیچیده و درک آن، کاری سترگ است و مهارت های خود را می طلبد. همه ی ما نیازمند برقراری ارتباط انسانی درست با همنوعان هستیم و هر یک در این کتاب، نکته یا سرنخی خواهیم یافت که جایی و درارتباط با یک انسان ( موجودی منحصر به فرد که می تواند درمانگر یا بیمار خوانده شود) به کارمان بیاید.
دکتر سپیده حبیب، مترجم این کتاب، خود روانپزشک است و با یادداشت های خود درباره مفاهیم تخصصی روانشناسی و روانپزشکی، درک این اثر برجسته را برای خوانندگان غیر متخصص بسیار آسان کرده است.

گابریل گارسیا مارکز، برنده ی جایزه نوبل ادبیات در سن 87 سالگی درگذشت.