تشخیصتون چیه ؟ دقت کنین !

vicryl
می‌توان در بخیه‌ی بافت‌هایی مثل تاندون و لیگامنت از vicryl® که از جنس poly L-lacticacid (PLLA) /polyglycolicacid(PGA) و قابل جذب است و طبق نظر پزشکان استحکام موردنیاز را تامین می‌کند، استفاده کرد. این نوع نخ بخیه طی 60 تا 90 روز جذب می شود. مشکل این نوع نخ بخیه braided multifilament بودن آن است ؛ همچنین تجزیه ی vicryl منجر به رهایش منومرهای اسیدی در محل زخم و کاهش PH زخم می شود.

نایلون‌ها (nylons or polyamides)
نخ‌های نایلونی که عمدتاً از نوع nylon 6 و یا nylon 6,6 ساخته می‌شوند، رایج‌ترین نوع نخ‌های بخیه و از نوع غیرقابل جذب هستند. از نظر استحکام، نایلون را به فولاد پلیمری تشبیه کرده‌اند (استحکام کششی nylon 6,6 در حدود 76 مگاپاسکال و nylon 6 83 مگاپاسکال) و با توجه به اینکه پروتئین‌ها خود نوعی پلی‌آمید هستند، می‌توانند زیست سازگاری مورد نیاز را تا حد مطلوب تامین کنند. نخ‌های نایلونی خنثی بوده و برای بستن عمومی زخم‌ها استفاده می‌شوند. ضمن اینكه بیشترین کاربرد را در بستن زخم‌های درم و اپی‌درم دارند. با توجه به اینکه از نظر ساختار شیمیایی شبیه بافت پوست هستند و با توجه به استحکام کششی بسیار بالای نایلون از آن برای بخیه‌ی تاندون و لیگامنت استفاده می‌شود. متداول‌ترین نوع نخ‌های نایلونی نوع تک‌رشته‌ای آن هستند كه از جمله مزایای آنها نسبت به چندرشته‌ای‌ها خواص زیر دستی راحت‌تر و همچنین کاهش خطر تجمع باکتری بین الیاف نخ‌های چندرشته‌ای است. نخ‌های چند رشته‌ای پلی‌‌آمیدی با نام تجاری ®Surgilon و ®Nurolon به صورت بافته شده وجود دارند. از جمله معایب نخ‌های نایلونی می‌توان به حساسیت‌زایی آنها اشاره کرد. با توجه به اینکه نخ‌های نایلونی غیرقابل جذب هستند، اگر برای بخیه کردن بافت داخلی (مثل ماهیچه) استفاده شوند ، همچنین گاهی برای tendon ، چون امکان خارج شدن و نیز جذب آنها وجود ندارد، باقی ماندن آنها در بدن به عنوان یک جسم خارجی، می‌تواند التهاب و واکنش‌های بافتی ایجاد کرده و در نهایت منجر به حساسیت‌زایی شود. این امر که ناشی از هجوم سلول‌های ایمنی است، زمان مرحله اول ترمیم زخم را که مرحله‌ی هجوم سلول‌های سیستم ایمنی است، طولانی‌تر کرده و زخم دیرتر به مرحله ترمیم و ایجاد فیبروبلاست، می‌رسد و با تأخیر ترمیم می‌گردد. از نایلون‌ها همچنین برای بستن زخم قرنیه در جراحی عدسی‌های داخل چشمی (IOL) استفاده می‌شود.

بخیه معمول‌‌ترین روش بستن یک زخم یا بریدگی است. به کار بردن نخ‌های بخیه برای بستن زخم تنها پس از شستشوی زخم و زدودن اجسام خارجی مفید است و در غیر این‌صورت امكان بروز عفونت وجود دارد.
نخ‌های بخیه را می توان به دو دسته کلی تقسیم کرد:
1- نخ‌های بخیه قابل جذب (absorbable sutures):
نخ‌های قابل جذب قسمت عمده‌‌ای از استحکام مکانیکی خود را طی دوره‌ای دو ماهه از دست می‌دهند؛ نکته مهم تفاوت بین كاهش استحکام مکانیکی در طی فرآیند جذب و حذف مواد تخریب شده از بدن است. به این ترتیب که یک نخ ممکن است استحکام خود را در مدت کوتاهی از دست بدهد، اما به ماه‌ها و یا سال‌ها زمان احتیاج داشته باشد تا کاملاً جذب شود.
2- نخ‌های بخیه غیرقابل جذب (non absorbable sutures):
نخ‌های غیرقابل جذب قسمت عمده‌ای از استحکام مکانیکی خود را در بیش از دو ماه حفظ می‌‌کنند و باید پس از مدت زمان مشخص شده توسط پزشک، حذف گردند. در غیر این‌صورت به‌عنوان جسم خارجی در بدن باقی می‌مانند.
از نظر شکل فیزیکی می‌توان نخ‌های بخیه را به دو دسته تقسیم کرد:
1- نخ‌های تک رشته‌ای (monofilament sutures)
2- نخ‌های چند رشته‌ای (multifilament sutures) که خود شامل دو نوع بافته شده (Braided) و پیچیده (Twisted) هستند.
نخهای تک رشته ای انعطاف‌پذیرتر بوده و نسبت به چند رشته‌ای‌ها راحت‌تر گره می‌خورند. همچنین دقت گره بیشتری داشته و برای جراح امکان انجام روش‌های مختلف گره‌زدن را فراهم می‌کنند. علاوه براین به دلیل داشتن سطوح صاف، اصطکاک کمتری به هنگام عبور از بافت دارند و خطر پارگی بافت را کاهش می‌دهند. این مساله بویژه در جراحی‌های قلب، چشم و اعصاب اهمیت دارد.
نخ‌های بخیه از نظر منبع تهیه به دو دسته مصنوعی و طبیعی تقسیم می‌شوند.
خصوصیات ایده‌آل برای انتخاب نخ‌های بخیه:
1- کمترین واکنش بافتی را ایجاد کند؛ نخ بخیه به عنوان یک جسم خارجی می‌تواند منجر به تاخیر در زمان ترمیم زخم شود
2- دارای استحکام کششی کافی باشد.
3- محیط مناسبی برای رشد باکتری‌ها فراهم نکند.
4- قابل استریل کردن باشد.
5- آلرژی‌زا و سرطان‌زا نباشد.
6- انعطاف پذیر باشد.
با توجه به خصوصیات انعطاف پذیری، زیست سازگاری نسبی و قابلیت تغییر شکل زیاد در پلیمرها، بیشتر نخ‌های بخیه از جنس مواد پلیمری ساخته می‌شوند.

يك نكته خيلى مهم در نسخه نويسى که هميشه براى خيلى از همكارانمون سوال بوده...
- چه تفاوتى وجود داره بين دستورِ BID، با دستور q12 houre ؟

يا مثلا بين اُردِر TDS با اُردِر q8 hour آيا فرقى وجود داره؟
آيا اصلا با هم فرقى دارن؟

-بله! اين دستورات باهم فرق دارن!

دُرُسته كه وقتى مينويسيم دارو BID داده شود، منظورمون ٢ بار در روزه! وقتى هم كه مينويسيم Q12 hour داده شود، باز منظورمون هر ١٢ ساعته، كه عملا ميشه دوبار در روز! اما اين دو نحوه اُردِر نويسى كاملا باهم متفاوتن!
وقتى كه بنويسيد دارو BID داده شود، يعنى اينكه براتون مهم نيست دقيقا راس هر ١٢ ساعت دارو به مريض داده بشه! فقط ميخوايد كه دارو ٢ بار در روز داده بشه! يكبار صبح! و يكبار شب!
مثل داروهاى فشار خون كه دوبار در روز داده ميشن، و لزومى هم نداره كه راس ١٢ ساعت خورده بشن!

اما وقتى مينويسيد كه دارو q12 hour داده شود، يعنى براتون مهمه كه دارو راس هر ١٢ ساعت داده بشه! مثل آنتى بيوتيكها كه بايد راس ١٢ ساعت يا راس ٨ ساعت خورده بشن! نه اينكه يكى صبح بخورن يكى شب!
همينطور تفاوتى هم بين TDS با q8 hour ،
و بين QID با q 6 hour وجود داره.

ادامه مبحث سرم ها :
سرم نرمال سالین(سرم فیزیولوژیک) حاوی 0/9 درصد NaCL و ایزوتونیک است .
ترکیبات : یک میلی اکی والان سدیم کلراید
اسمولاریته 308-310 میلی -اسمول در لیتر
ph محلول 7-4/5 می باشد. در حجم های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ سی سی برای تزریق و شستشو بطور جداگانه بسته بندی شده اند .

● موارد استفاده :
- استفراغ هایی که آب بدن از دست میرود .
- نارسایی کلیه ها که سدیم از بدن از طریق کلیه دفع می شود .
- در دهیدراتاسیون ناشی ازکتو اسیدوز دیابتی
- در آلکالوز متابولیک به همراه KCL
- جایگزین برای ترشحات آسپیره شده از طریق ساکشن معده در بیماران جراحی شده
در مجموع میتوان به عنوان حلال مواد دارویی، شستشوی معده، شستشوی بینی وغرغره در تورم لوزه ها، شستشو و پانسمان زخم ها استفاده کرد .

● موارد منع مصرف :
در سوء تغذیه پیشرفته، که بیماران دچار ادم می گردند .
در نارسایی کبدی، قلبی، کلیوی همراه با ادم
در افزایش سدیم ( هیپرناترمی )

● عوارض جانبی:
اختلال آب و الکترولیت بدن، احتباس آب و ادم، هیپوکالمی، اسیدوز
قبل از تزریق فشار خون کنترل شود . تاریخ مصرف کنترل شود. در صورت وجود ذرات جامد در سرم از مصرف آن خودداری گردد.

امشب درباره انواع سِرُم ها (مايعات وريدى) توضيحاتى ميديم..
- اولا بايد بدونيد كه مايعات بدن ما در ٣ دسته قرار ميگيرن:
١/١٢ مايعات بدن در رگها جريان دارن (خون)
٣/١٢ مايعات بدن در فضاى ميان بافتى قرار دارن (مايع ميان بافتى)
٨/١٢ مايعات بدن هم درون سلولها قرار دارن (مايعات درون سلولى)

- اجازه بديد ابتدا از آب خالص، يا همون WATER شروع كنيم!
بنظر شما وقتى، كه شخصى يك ليتر آب بنوشد، چه ميزان ازين آب وارد عروق شخص ميشه؟

- هميشه بعنوان قانون يادتون باشه: آب خالص، بين تمام مايعات بدن با همون نسبتى كه گفتيم پخش ميشه!
يعنى اگه كسي ١ ليتر آب بنوشه:
حدودا ٨٥ سي سي اون وارد رگهاش ميشه (همون ١/١٢ هُم)
حدودا ٢٥٠ سي سي اون وارد فضاى ميان بافتيش ميشه (همون ٣/١٢ هُم)
حدودا ٦٦٥ سي سي اون هم وارد سلولهاى بدنش ميشه (همون ٨/١٢ هُم)

- پس ميبينيد كه با نوشيدن حتى يك ليتر آب هم، حجم مايع زيادى وارد عروق خونى شخص نميشه (تنها ٨٥ سي سي به حجم خون اضافه ميشه) و لذا فشار خون تغييرى نميكنه!

امشب با اولين سِرُم آشنا بشيد:
دكستروز واتر..
همونطور كه از اسم اين سِرم پيداست، تركيبى هست از قند (دكستروز) + آب خالص (واتر)
همينكه اسمِ (واتر) روى اين سِرم هست، يعنى با تزريق اون به بدن، دقيقا عين آب خالص عمل ميكنه! و باهمون نسبتهايى كه گفتيم در بدن پخش ميشه! طبعا هيچوقت براى بيمارى كه قصد داريم با تجويز سِرم ، فشارش رو بالا ببريم، از دكستروز واتر استفاده نميكنيم! چون فقط ٨٥ سي سي اون وارد رگها ميشه.
اين سِرم فقط براى رسوندن قند به بدن بيمار در مواردى كه قند خونش پايينه استفاده ميشه! بدون اينكه فشار خون رو بالا ببره!
٢ نوع معروف داره:
١. دكستروز واتر ٥٪ كه در هر ١٠٠ سي سي از سِرم، ٥ گرم قند وجود داره
٢. دكستروز واتر ٥٠٪ كه در هر ١٠٠ سي سي از سرم، ٥٠ گرم قند وجود داره و براى موارد اورژانسي مثل افت شديد قند خون در ديابتى ها و كوما و.. استفاده ميشه.
- پس هرجا كه كلمه واتر رو در سِرمها شنيديد، يادتون باشه كه عين آب خالص، بين تمامِ فضاهاى بدن پخش ميشه، با همون نسبتهايى كه گفتيم...

همه ما با انواع و اقسام تبلیغات داروهای لاغری مواجه میشیم که ممکنه برای افرادی که اضافه وزن دارند وسوسه کننده باشه.در پست امشب به این سوال پاسخ داده میشه که این داروها موثر هستند یا نه؟عوارضشون چیه؟و اصلا چه افرادی مجاز به استفاده از اونها هستند.
اول از همه باید بدونید که در حال حاضر تنها داروی موثر و قابل استفاده برای درمان چاقی orlistat (زینکال) هست.این دارو با مداخله در هضم چربی ها جذبشون رو مختل میکنه و باعث میشه چربی از طریق مدفوع دفع بشه.
orlistat در همراهی با رژیم کم چربی (کمتر از 30% کالری روزانه چربی باشد) به عنوان خط اول داروتراپی در درمان چاقی تا 2سال میتونه مصرف بشه (در امریکا تا 4 سال هم تایید شده)
اما برای چه افرادی توصیه به داروتراپی میشه؟
فقط افرادی که BMI (شاخص توده‌ بدنی) بیشتر از 30 دارند و از طریق رژیم و ورزش نتونستند کاهش وزن لازم رو داشته باشند.(ممکنه در در افرادی که BMI کمتری دارند ولی عارضه همراه با چاقی مثل فشارخون،دیابت و... برایشان ایجاد شده هم پزشک توصیه به داروتراپی بکند)
این دارو حتما باید تحت نظر و توصیه پزشک مصرف بشه چون مصرف orlistat میتونه عوارض مهمی داشته باشه.شایعترین عارضه مشکلات گوارشی مثل کرامپ شکمی،نفخ،بی اختیاری مدفوع،لکه بینی روغنی و...هست.باعث اختلال در جذب ویتامین های محلول در چربی و کاهش سطح ویتامین های A,E,D و بتاکاروتن میشه (توصیه به مصرف همزمان مکمل ها) .هر چند نادر اما میتونه باعث آسیب شدید کبدی بشه (در صورت وجود علایمی مثل خارش،زردی،تغییر رنگ مدفوع یا بی اشتهایی شدید طی مصرف دارو باید به پزشک مراجعه کرد) . و باعث تشکیل سنگ کلیه اگزالاتی و اسیب کلیه میتونه بشه (در افراد با سابقه سنگ کلسیم اگزالات نباید مصرف شه) .
در پست بعدی به معرفی‌ داروهای لاغری محبوبی که به علت عوارضشون تایید نشدند می‌پردازیم.
در آخر باز هم تاکیید میکنیم که از مصرف سرخود این داروها بپرهیزید و به یاد داشته باشید که حتی در صورت مصرف دارو،بدون رژیم غذایی و ورزش منظم نمیتونید کاهش وزن لازم رو داشته باشید.

همه ما، كم و بيش با اقدامات لازم در هنگام تشنجِ كودكان و بزرگسالان آشنايى داريم...
امروز میخواهیم اقدامات لازم رو برای نوزادی! که در حال تشنج هست و به درمانگاه یا مرکز اورژانس آورده شده رو ذکر کنیم.
اولا ميدونيد كه دوره ى نوزادى، به ٢٨ روز اولِ زندگى شيرخوار اطلاق ميشه!
علت اينكه در پزشكى، اين ٢٨ روزِ اولِ زندگى شيرخوار رو جدا كردند و اسم دورانِ نوزادى براش گذاشتن، وجود همين تفاوتها در نوع بيماريها و درمانشونه!
-اقدامات لازم براى نوزادى! كه دچار تشنج شده:

١. اولین و مهم ترین نکته ای که باید مد نظر داشته باشیم اینه که در نوزاد بر خلاف کودکان بزرگتر و بزرگسالان، به هیچ عنوان نباید از دیازپام استفاده کرد، استفاده از دیازپام در نوزادان منجر به توقف تنفسی میشه که خیلی خطرناکه و همچنین خطر ایجاد زردى رو افزایش میده.
اقدامات زیر رو برای هر نوزادی که با تشنج آورده شده رو به ترتیب انجام میدیم تا زمانیکه تشنجش قطع بشه (در صورت کنترل تشنج در هر مرحله ای از درمان، دیگر نیاز به انجام اقدامات بعدی نمی باشد)

٢. اقدام اول رعایت ABCD و دادن اكسيژن به نوزاد به میزان ٣ لیتر در دقیقه است.

٣. اقدام دوم تزریق سرم دکستروز واتر ١٠ درصد به میزان ٤ cc/kg است.

٤. اقدام سوم تزریق کلسیم گلوکونات به ميزان ٢ cc/kg به صورت وريدى و آهسته،همراه با کنترل قلبی نوزاد است.

٥. اقدام چهارم ريختن آمپول فنوباربیتال به ميزان ١٥ mg/kg در ٥٠ cc سرم دکستروز واتر ٥% و انفوزيون وريدى به نوزاد است

کفلین

يك اشتباه بسيار رايج كه خيلى از پزشكان و همکاران محترممون ازش خبر ندارن! شما بارها اسم اين آنتى بيوتيك رو از زبون پزشكان ( خصوصا جراحان ) شنيديد: آمپول كِفلين! (KEFLIN) خيلى از دانشجوهاى پزشكى و پرستاري دقيقا نميدونن كه كِفلين چيه!! و از اون جالبتر اينكه تقريبا اكثر همکاران محترم، با ديدن اسم كِفلين در اُردِر بيمار، به بيمار آمپول سفازولين ميزنن! و فكر ميكنن كِفلين همون سفازولينه! خير!! اين يك اشتباه رايجه! كِفلين در حقيقت اسم تجارى آنتى بيوتيكيه بنام سِفالوتينِ! كه براحتى هم دربيمارستان پيدا نميشه! -

سفالوتين : اولين سفالوسپورينى بود كه در سال ١٩٦٤ وارد بازار شد و بشدت هم مورد توجه قرار گرفت! مخصوصا بِرَند (كفلين) اون كه كاملا رايج شده بين همه! -اما سفازولين ؛ يك آنتى بيوتيك ديگه است از همون خانواده سفالوسپورينها! و با سفالوتين فرق داره! تنها علتى كه احتمالا باعث شده خيليا به اشتباه فكر ميكنن كِفلين (سفالوتين) همون سفازولينه، اينه كه آثار درمانى سفالوتين و سفازولين كاملا مشابه هست! -

همينجا ياد بگيريد كه سفازولين و سفالوتين (كِفلين) هردو براى درمان عفونتهاى گرم مثبت مثل استاف و استرپ بكار ميرن. و از طرفى آنتى بيوتيك هاى خيلى خوبى هستن براى پروفيلاكسى قبل از بسيارى از اعمال جراحى! پس كِفلين، سفازولين نيست! اما ايرادى هم نداره كه به اشتباه بجاى هم بكار ميرن.

which is this sign called..???

این چه علامتیه ؟
تشخیص؟

حتما تا كنون بيمارانى رو ديديد كه ظاهر زبانشون،همانند شكل زير شده است!
به اين بيمارى، زبان جغرافيايى ميگويند!
زبان جغرافیایی بیماری بی ‌ضرر و خوش خيمى است که به زبان، شکلی نقشه‌ مانند، یا به عبارتی جغرافیایی می ‌دهد و علت آن ازدست دادن پرزهاى زبان درقسمتهايى اززبان است.
اگر چه دیدن ظاهر زبان جغرافیایی ممکن است نگران ‌کننده باشد،اما هیچ خطرى براى سلامت شخص به وجود نخواهد آورد وباهیچ عفونت و سرطانی همراه نیست!
به طور معمول این حالت در چند عضو ديگرخانواده نيزمشاهده می‌ شود(ريشه بيمارى ژنتيكى است) اگرچه كه علل زير هم ممكن باعث ايجاد زبان جغرافيايى شوند:
-کمبود ویتامین B
-پسوریازیس(نوعی بیماری پوستی مزمن)
-استرس بیش از حد
-تغییرات هورمونی
-حساسیت هاى غذايى
-کمبود آهن بدن، کم خونی
-بیماریهای قارچی
بيمارى زبان جغرافیایی،معمولا بدون درد است، اما مصرف موادغذايى زير گاهى درد و سوزش زبان دراين افراد ايجاد ميكند:
غذاهای داغ و تند- قلیان - نوشیدنی ها والکل- مواد غذایی اسیدی و آجیل!
-درمان:
بخاطر داشته باشيد كه هیچ درمانی برای این مشکل وجود ندارد!تنها راه،حذف عوامل تشدید کننده اى است كه دربالا نام برده شدند!
فقط در برخی موارد که درد و سوزش زبان زیاد است، پزشک داروهاى زير راجهت كاهش درد تجويزميكند:
- ژل آنتی هیستامین و دهان شویه حاوی استروئید
- داروهای مسکن
- ضدالتهاب ها
- دهان شویه های بی حس کننده
- مکمل عنصر روی